دو موضوع مهم تولّی و تبرّی؛ یعنی دوستی با اولیاء خداوند و بیزاری از دشمنان او، در آیات متعدّدی از قرآن سفارش گردیده است. بررسی این دو اصل، در منابع قرآنی و روایی، به دلیل نقش هر دو در سعادت و شقاوت فرد با ایمان دارای اهمیّت فراوان است. تبیین و تحلیل کارکردهای مختلف آن در ابعاد اعتقادی، روانی و رفتاری، هدف نوشتار کنونی است. نتیجه یافته‌های تحقیق با روش توصیفی تحلیلی بر پایه اسناد کتابخانه‌ای، معطوف به این حقیقت مهم است که هر یک از موضوع تولّی و تبرّی در دعاها و زیارت‌ها، نتایج ملموس و حقیقی برای حیات فردی و جمعی آحاد جامعه مسلمانان دارد. بر اساس ادعیه و زیارات، گونه‌های اعتقادی، مانند: استقرار در شعاع توحید، فراهم‌سازی سعادت و کمال، علامت تقواورزی، نشانه تقرّب به درگاه الهی و ... و مواردی همچون: تقویت عزم و اراده انسان، تزریق روحیه مثبت به آحاد جامعه و الگودهی مطلوب به جامعه و در نهایت، ابزار اساسی در بقای پیروزی حق بر باطل و مقدمه‌سازی برای پیاده شدن اصل امر به معروف و نهی از منکر از کارکردهای روحی و عملی تولّی و تبرّی می‌توان برشمرد.